Verbondenheid (2)

Verbondenheid is voor mij een belangrijk thema merk ik.

De laatste tijd onder andere aan de hand van Johannes 15:1-17. Het gedeelte over de wijnstok zeg maar.
Dat zegt me onder andere hoe belangrijk het is om verbonden te zijn met Jezus, de wijngaardenier.
Uit dat gedeelte komt ook mijn belijdenistekst. Ik kreeg de tekst: Niet gij hebt mij, maar Ik heb u uitgekozen.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik pas jaren later ontdekte dat die tekst niet af was; hij gaat verder: en u aangewezen, opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen en uw vrucht zou blijven, opdat de Vader u alles geve, wat gij hem bidt in mijn naam.

In de Nieuwe BijbelVertalling deed ik nog een ontdekking. Daar staat: Jullie hebben niet mij uitgekozen, maar ik jullie, en k heb jullie opgedragen om op weg te gaan en vrucht te dragen, blijvende vrucht. Wat je de Vader in mijn naam vraagt, zal hij je geven.

Het meest opvallende daarin was voor mij dat de tekst in het meervoud is gesteld. Uit het tekstverband kun je dat ook in de NBG vertaling van 1951 wel opmaken; Jezus spreekt tenslotte tegen zijn leerlingen. Maar als je die tekst zo los meekrijgt bij je belijdenis, dan komt het anders over. Losse teksten hebben natuurlijk wel vaker een ander effect dan in de context voor de hand zou liggen.

Al met al is Johannes 15:1-17 een heel rijk bijbelgedeelte, over de verbondenheid met Jezus en de vruchten daarvan.

Ritme en Liturgie en de dwang van het spontane

Ik ben benieuwd of er onder jullie lui zijn die me kunnen helpen aan artikelen of eigen gedachten over wat ik 'de dwang van het spontane' noem. Ik heb hier nauwelijks over gedacht en niks over gelezen - maar heb zomaar de indruk dat de enorme nadruk die veel christenen op spontaniteit leggen (als een gebed spontaan is, is het dichter bij God?) misschien uit de tijd van de Romantiek stamt?

Drie-eenheid

Als we gebeden bidden uit de Keltische traditie valt op dat veel van die gebeden zich richten tot God als Drie-enig God.

De onbevangenheid waarmee dat gebeurt spreekt me aan.

Ik heb zo nu en dan behoorlijk diep nagedacht over hoe dat nu in elkaar steekt, die Drie-eenheid.
Voor zover ik me herinner heb ik er voor het eerst over gehoord toen ik in de vierde klas van de lagere school zat; ik was toen 10 jaar oud.

Ik ben nogal wiskundig en exact aangelegd, dus het was wel boeiend om over na te denken. Ik geloofde ook dat het waar was; ik nam aan wat mijn onderwijzer vertelde. Ik heb ook veel aan die man te danken; heel veel bijbelkennis bijvoorbeeld.

Tijdens de Alphacursus komt het onderwerp Drie-eenheid ook altijd wel ter sprake. Want tijdens die cursus spreken we over het werk van de Heilige Geest; en dan kan het haast niet anders of je komt op het onderwerp Drie-eenheid.

Heel boeiend en vaak ook zinvol.

Maar het is dan wel fijn als je met de Keltische traditie onbevangen kunt bidden tot God als Drie-eenheid, woorden van anderen in de mond nemen en tot je eigen woorden maken.

Het kruis dat ik bijvoeg heb ik een keer op internet gevonden.

Bezoek aan Egypte

Interesse om eens in Egypte een retraite te doen, in een schitterend woestijncentrum van een Koptisch-Orthodoxe bisschop Tomas? Laat maar eens weten, misschien kunnen we samen wat organiseren.

Harald Overeem's toespraak bij de Wittenberg

Harold Overeem hield van de week een mooie toespraak bij de opening van het academisch jaar in De Wittenberg. 'Buiten de Kerk geen heil', was de titel. Het Reformatorisch Dagblad was zo goed een samenvatting te plaatsen - heel apart eigenlijk want Overeem leek sterk aan te dringen op het zoeken van de broeders en zusters in andere kerken - waarbij hij wel heel sterk leunde naar het daarbij insluiten van de Roomse en Orthodoxe kerken. Overeen schreef me dat hij zelf veel inspiratie putte uit Taize en soortgelijke oecumenische samenkomsten van gelovigen.

Verbondenheid

Toen ik een tiener was kreeg ik elk jaar de dagteksten van de Hernhutters van mijn ouders, op initiatief van mijn moeder.

Het vervulde mij met een soort ontzag dat er over de hele wereld mensen waren die op dezelfde dag dezelfde teksten lazen. Dat er op elk uur van de dag waarschijnlijk wel ergens iemand was die de tekst van de dag las.

Dat gevoel van ontzag werd nog sterker toen ik "Verzet en overgave" las, van Bonhoeffer. Ik was toen begin twintig. Ik kwam tot de ontdekking dat hij diezelfde teksten had gebruikt

Dat gaf een gevoel van verbondenheid met christenen wereldwijd en door de tijden heen.

Nog steeds vind ik het mooi om die verbondenheid te ervaren.
Dat speelt ook bij de viering van het Avondmaal. Daarbij beleef ik ook het deel uitmaken van een gemeenschap wereldwijd en van alle tijden.

Het Avondmaal is daarbij wel meeromvattend dan het lezen van de dagteksten of het meebidden van de Keltische Gebeden.

Er zijn meer mogelijkheden, meer lees en gebedsroosters te vinden.

Op dit moment vind ik de Keltische Gebeden aansprekend. In een volgende log zal ik daar wel wat meer over schrijven.

Bijgaande foto is gemaakt in hetzelfde kerkje waar ik al eerder over schreef

St. Patrick 2006

In mei 2006 ben ik op vakantie geweest op een reis die georganiseerd werd door Retraitecentrum de Spil.

We gingen op reis naar Noord-Ierland en hebben daar St. Patrick gevolgd.

Deels letterlijk, door te wandelen waar hij ook gewandeld heeft; deels spiritueel door zijn geschriften met elkaar te lezen.

We hielden elke ochtend en elke avond een ochtend/avondgebed volgens de liturgie die bij De Spil wordt gebruikt.

Ik heb daar voor het eerst kennisgemaakt met de Northumbria Gemeenschap. Enkele leden daarvan verbleven in een huis aan hetzelfde landweggetje waar de cottages stonden waarin wij onze vakantie doorbrachten.
We hebben een paar keer samen met hen een avondgebed gehouden en dat deden we dan op de manier van de Northumbria Gemeenschap. Één keer woonden we zo'n avondgebed bij in het kerkje in het plaatsje Saul. Dat kerkje staat op de plaats waar ook St. Patrick al een kerkje had gesticht.

Na die reis heb ik via de website van de Gemeenschap een cd aangeschaft met de verschillende gebeden erop, in het Engels, deels gezongen, deels gesproken.

De laatste tijd maak ik van die cd gebruik om de completen te bidden. Ik vind het heel rustgevend om op die manier mijn dag te besluiten. Net als vroeger, een gebed voor het slapen gaan, waar je niet zelf hoeft na te denken wat je zeggen zult.

Ik plaats bij deze blog een afbeelding van het sterfbed van St. Patrick.
We hebben dit raam gezien in een kerkje waar we terecht kwamen toen we eigenlijk een beetje verdwaald waren. We hadden het voorrecht dat de koster net langs kwam en het kerkje voor ons ontsloot. Ik weet niet meer waar het kerkje stond.